aufkratzen

Aussprache: /ˈaʊ̯fkʁat͡sən/
Wortzerlegung: auf·krat·zen
فعل

خراشیدن، خراش دادن

Bedeutungen

1 Akkusativ

(پوست، زخم) را با ناخن یا چیز تیز خراشیدن و باز کردن.

  • Das Kind hat sich den Mückenstich aufgekratzt.بچه جای نیش پشه را خراشید.
  • Man sollte Wunden nicht aufkratzen, sonst entzünden sie sich.نباید زخم‌ها را خراشید، وگرنه عفونی می‌شوند.
2 Akkusativ

(مجازی) یک موضوع قدیمی یا دردناک را دوباره مطرح کردن یا باز کردن.

  • Er wollte die alten Wunden nicht wieder aufkratzen.او نمی‌خواست زخم‌های قدیمی را دوباره باز کند.
  • Diese Diskussion kratzt nur alte Konflikte auf.این بحث فقط درگیری‌های قدیمی را دوباره باز می‌کند.