aufnötigen

چیزی را برخلاف میل کسی به او تحمیل کردن یا به زور قبولاندن.

• Er versuchte, mir seine Meinung aufzunötigen.او تلاش کرد نظرش را به من تحمیل کند.
• Man sollte anderen seine Probleme nicht aufnötigen.نباید مشکلات خود را به دیگران تحمیل کرد.