aufprallen

Aussprache: /ˈaʊ̯fˌpralən/
Wortzerlegung: auf·pral·len
فعل

به شدت برخورد کردن، اصابت کردن

Beispiele

  • Die Scheibe zersprang, als der Stein dort ''aufprallte.وقتی سنگ به شیشه برخورد کرد، شیشه شکست.

Bedeutungen

1 an/auf + Akkusativ

به شدت به چیزی برخورد کردن یا کوبیده شدن، تصادف کردن

  • Das Auto prallte mit voller Wucht gegen einen Baum.ماشین با تمام قدرت به یک درخت برخورد کرد.
  • Der Ball prallte von der Wand ab und flog zurück.توپ از دیوار برگشت و به عقب پرتاب شد.