aufrücken

Aussprache: /ˈaʊ̯fˌrʏkən/
Worttrennung: auf·rü·cken
فعل

جلو رفتن، پیشروی کردن، ارتقا یافتن

Bedeutungen

1 intransitiv (بدون مفعول)

جلو رفتن یا حرکت کردن به سمت جلو، مثلاً در یک صف، در یک بازی رومیزی یا در موقعیت نظامی.

  • Die Soldaten rückten langsam auf.سربازان به آرامی پیشروی کردند.
  • Bitte rücken Sie auf, damit mehr Leute Platz haben.لطفاً جلو بیایید تا افراد بیشتری جا شوند.
2 intransitiv (بدون مفعول)

ارتقا یافتن به مقام یا موقعیت بالاتر، چه در شغل، چه در رتبه یا در یک سلسله مراتب.

  • Nach vielen Jahren harter Arbeit ist er endlich aufgerückt.او پس از سال‌ها کار سخت بالاخره ارتقا یافت.
  • Durch seine Leistungen konnte er in der Firma schnell aufrücken.او توانست به دلیل عملکردش به سرعت در شرکت ارتقا یابد.