aufschreien

Aussprache: /ˈaʊ̯fˌʃʁaɪ̯ən/
Wortzerlegung: auf·schrei·en
فعل

فریاد زدن (ناگهانی)

Beispiele

  • Der scharfe Schmerz ließ sie kurz ''aufschreien''.درد شدید باعث شد او لحظه‌ای فریاد بزند.

Bedeutungen

1 (intransitiv)

ناگهان و با صدای بلند فریاد زدن یا جیغ کشیدن، معمولاً به دلیل درد، ترس، شوک یا تعجب.

  • Als sie die Nachricht hörte, schrie sie laut auf.وقتی خبر را شنید، با صدای بلند فریاد زد.
  • Vor Schmerz schrie das Kind auf.کودک از درد جیغ کشید.