aufständisch

تمایل به شورش، طغیان یا مخالفت با اقتدار؛ سرکش و نافرمان.

• Die aufständischen Jugendlichen widersetzten sich den Anweisungen der Lehrer.جوانان شورشی در برابر دستورات معلمان مقاومت کردند.
• Die aufständische Haltung der Kolonien führte schließlich zur Unabhängigkeit.موضع شورشی مستعمرات سرانجام به استقلال منجر شد.
• Er hatte einen aufständischen Geist und ließ sich nicht leicht unterdrücken.او روحیه‌ای سرکش داشت و به راحتی سرکوب نمی‌شد.