aufzubrechen

Aussprache: /ˈaʊ̯ft͡suˌbʁɛçn̩/
Wortzerlegung: auf·zu·bre·chen
Erweiterter Infinitiv

برای شکستن، برای باز کردن (در)، برای حرکت کردن

Bedeutungen

1 (intransitive)

حرکت کردن، راه افتادن، عزیمت کردن

  • Wir müssen früh aufbrechen, um den Zug zu erreichen.ما باید زود حرکت کنیم تا به قطار برسیم.
  • Die Wanderer brachen bei Sonnenaufgang auf.کوهنوردان هنگام طلوع آفتاب راه افتادند.
2 Akkusativ

شکستن، باز کردن با زور (در، قفل)

  • Die Diebe haben die Tür aufgebrochen.دزدها در را شکستند.
  • Man musste das Schloss aufbrechen, um hineinzukommen.باید قفل را می‌شکستند تا وارد شوند.
3 (intransitive)

سر باز کردن، ترکیدن، فوران کردن (زخم، درگیری)

  • Die alte Wunde ist wieder aufgebrochen.زخم قدیمی دوباره سر باز کرد.
  • Der Konflikt ist offen aufgebrochen.درگیری آشکارا فوران کرد.