ausbürgern

Aussprache: /ˈaʊ̯sˌbʏʁɡɐn/
Wortzerlegung: aus·bür·gern
فعل

لغو تابعیت کردن، سلب تابعیت کردن

Beispiele

  • Sie ''hätten'' ihn eines schönen Tages, ohne irgendeinen Grund anzugeben, ''ausgebürgert,'' ihm seinen Paß weggenommen; keine Zeitung oder Zeitschrift in Deutschland wage, eine Zeile von ihm abzudrucken, er werde systematisch ausgehungert und seiner Lebensmöglichkeiten beraubt.آنها می‌توانستند او را در یک روز خوب، بدون ارائه هیچ دلیلی، "لغو تابعیت" کنند، پاسپورتش را بگیرند؛ هیچ روزنامه یا مجله‌ای در آلمان جرأت نمی‌کرد چیزی از او چاپ کند، او به طور سیستماتیک گرسنه نگه داشته می‌شد و از فرصت‌های زندگی محروم می‌شد.

Bedeutungen

1 jemanden (Akkusativ) ausbürgern

تابعیت یا شهروندی یک فرد را از او سلب کردن.

  • Der Staat kann Personen ausbürgern, die eine Gefahr für die nationale Sicherheit darstellen.دولت می‌تواند افرادی را که تهدیدی برای امنیت ملی هستند، سلب تابعیت کند.
  • Während des Krieges wurden viele Regimekritiker ausgebürgert.در طول جنگ، بسیاری از منتقدان رژیم سلب تابعیت شدند.