aushärten

Aussprache: /ˈaʊ̯shɛʁtn̩/
Worttrennung: aus·här·ten
فعل

سخت شدن، خشک شدن، خود گرفتن (مواد)، مقاوم شدن

Bedeutungen

1 intransitiv (بدون مفعول)

سخت شدن، خشک شدن، جامد شدن یا مقاوم شدن (معمولاً در مورد مواد مانند بتن، پلاستیک، رنگ).

  • Der Zement muss erst aushärten, bevor man darauf laufen kann.سیمان باید اول خشک شود تا بتوان روی آن راه رفت.
  • Die ausgehärtete Harzschicht schützt die Oberfläche.لایه رزین سخت شده از سطح محافظت می‌کند.
2 Akkusativ (etwas aushärten)

چیزی را سخت کردن، مقاوم کردن یا وادار به تحمل شرایط سخت کردن.

  • Die ständige Kritik hat ihn nicht gebrochen, sondern eher ausgehärtet.انتقاد مداوم او را نشکست، بلکه مقاوم‌تر کرد.
  • Man muss das Material unter Hitze aushärten.باید ماده را تحت حرارت سخت کرد.