aushauchen

Aussprache: /ˈaʊ̯shaʊ̯xən/
Wortzerlegung: aus·hau·chen
فعل

بیرون دادن نفس، نفس کشیدن (به معنی بازدم)

Beispiele

  • Er ''hauchte'' Luft ''aus'' und sog neue in sich hinein.او نفسی را بیرون داد و هوای تازه ای به درون کشید.

Bedeutungen

1 Akkusativ (Atem)

نفس یا هوا را از بدن خارج کردن، بازدم کردن

  • Er hauchte einen tiefen Seufzer aus.او آه عمیقی کشید (بازدم کرد).
  • Die Kerze wurde durch den Wind ausgehaucht.شمع با باد خاموش شد (باد آن را بیرون داد).
2 kein Objekt

نفس آخر را کشیدن، جان دادن، مردن (مجازی)

  • Der alte Mann hauchte seinen letzten Atemzug aus.مرد پیر آخرین نفس خود را کشید.
  • In seinen Armen hauchte sie ihr Leben aus.در آغوش او جان داد.