autoritätsgläubig

کسی که به شدت به اقتدار و دستورات مقامات یا نهادهای رسمی اعتقاد دارد و بدون چون و چرا از آن‌ها پیروی می‌کند؛ اغلب با بار معنایی منفی یا تحقیرآمیز.

• Er war ein autoritätsgläubiger Mensch, der nie eigene Entscheidungen traf.او فردی مقام‌پرست بود که هرگز تصمیمات شخصی نمی‌گرفت.
• Die autoritätsgläubige Haltung des Beamten machte die Verhandlung schwierig.نگرش مقام‌پرستانه کارمند، مذاکره را دشوار کرد.
• Manche Kritiker werfen der Regierung vor, autoritätsgläubige Bürger zu bevorzugen.برخی منتقدان دولت را به ترجیح دادن شهروندان فرمان‌بردار متهم می‌کنند.