bärtig

کسی که ریش دارد؛ دارای ریش.

• Der bärtige Mann las die Zeitung im Park.مرد ریش‌دار روزنامه را در پارک می‌خواند.
• Mein Großvater war ein freundlicher, bärtiger Herr.پدربزرگ من مردی مهربان و ریش‌دار بود.
• Sie erkannte ihn trotz seines langen, bärtigen Gesichts sofort.او علی‌رغم صورت بلند و ریش‌دارش، فوراً او را شناخت.