aufbieten

Aussprache: /ˈaʊ̯fˌbiːtn̩/

Worttrennung: auf·bie·ten

فعل

فراخواندن، بسیج کردن، به کار گرفتن

Bedeutungen

1 Akkusativ (Kräfte, Mittel, Mut aufbieten)

فراخواندن، بسیج کردن یا به کار گرفتن تمام نیروها، منابع، توانایی‌ها یا شجاعت برای مقابله با یک موقعیت دشوار.

Er musste all seine Kräfte aufbieten, um die Prüfung zu bestehen.او مجبور بود تمام توانش را به کار گیرد تا در آزمون قبول شود.
Die Feuerwehr bot alle verfügbaren Mittel auf, um den Brand zu löschen.آتش‌نشانی تمام امکانات موجود را برای خاموش کردن آتش بسیج کرد.

2 Akkusativ (alles, alle Kräfte aufbieten)

به کار بردن نهایت تلاش و کوشش برای انجام کاری.

Sie hat alles aufgeboten, um ihre Familie zu unterstützen.او تمام تلاش خود را برای حمایت از خانواده‌اش به کار گرفت.
Um die Verhandlung zu gewinnen, mussten sie ihre ganze Intelligenz aufbieten.برای پیروزی در مذاکره، آنها مجبور بودند تمام هوش خود را به کار گیرند.