bürden
بار کردن، تحمیل کردن، به دوش انداختن
Beispiele
- Sie schwieg, um nicht noch mehr Kummer auf die Mutter zu ''bürden''.او سکوت کرد تا بار غم بیشتری بر مادرش تحمیل نکند.
Bedeutungen
1
jemandem (Dativ) etwas (Akkusativ) aufbürden
باری (مسئولیت، وظیفه) را بر دوش کسی یا چیزی گذاشتن، تحمیل کردن
- Man sollte den Kindern nicht zu viele Aufgaben aufbürden.نباید وظایف زیادی را بر دوش کودکان گذاشت.
- Die Regierung bürdet den Bürgern neue Steuern auf.دولت مالیاتهای جدیدی را بر شهروندان تحمیل میکند.