aufbürden

Aussprache: /ˈaʊ̯fˌbʏʁdn̩/

Worttrennung: auf·bür·den

فعل

تحمیل کردن، بار کردن، به دوش کسی گذاشتن

Bedeutungen

1 jemandem (Dativ) etwas (Akkusativ) aufbürden

مسئولیت، کار یا بار سنگینی را به کسی تحمیل کردن؛ به دوش کسی گذاشتن.

Man hat ihm zu viele Aufgaben aufgebürdet.کارهای زیادی به او تحمیل شد.
Diese Entscheidung wird der neuen Regierung eine schwere Last aufbürden.این تصمیم بار سنگینی را بر دوش دولت جدید خواهد گذاشت.