ausbürgern
لغو تابعیت کردن، سلب تابعیت کردن
Bedeutungen
1
jemanden (Akkusativ) ausbürgern
تابعیت یا شهروندی یک فرد را از او سلب کردن.
- Der Staat hat ihm die Staatsbürgerschaft aberkannt und ihn ausgebürgert.دولت تابعیت او را لغو کرد و او را سلب تابعیت نمود.
- Manche Länder bürgern ihre Bürger aus, wenn sie Verbrechen begehen.برخی کشورها شهروندان خود را در صورت ارتکاب جرم، سلب تابعیت میکنند.