bürgern

Aussprache: /ˈbʏrɡɐn/
Wortzerlegung: bür·gern
فعل

شهروند بودن (در یک شهر)، حق شهروندی داشتن

Beispiele

  • In der Heidelberger Turnierordnung von 1481 steht: „Es soll auch keiner, der in den Städten ''gebürgert'' ist, zum Thurnier zugelassen werden.در مقررات مسابقات هایدلبرگ در سال ۱۴۸۱ آمده است: "هیچ کس که در شهرها شهروند شده است نباید در مسابقات پذیرفته شود.

Bedeutungen

1 Akkusativ

به کسی تابعیت یک کشور را دادن، او را شهروند کردن (معمولاً به صورت 'einbürgern' استفاده می‌شود)

  • Der Staat kann Ausländer einbürgern.دولت می‌تواند به خارجی‌ها تابعیت دهد.
  • Sie wurde nach zehn Jahren Aufenthalt eingebürgert.او پس از ده سال اقامت، تابعیت گرفت.
2 sich + in + Dativ

خود را در جایی مستقر کردن، ساکن شدن (معمولاً به صورت 'sich einbürgern')

  • Die Familie bürgerte sich schnell in der neuen Stadt ein.خانواده به سرعت در شهر جدید ساکن شد.
  • Es dauerte eine Weile, bis sich die neuen Bräuche einbürgerten.مدتی طول کشید تا آداب و رسوم جدید جا بیفتد.