ausbedingen

Aussprache: /ˈaʊ̯sbəˌdɪŋən/
Worttrennung: aus·be·din·gen
فعل

به عنوان شرط تعیین کردن، مطالبه کردن، در نظر گرفتن

Bedeutungen

1 Akkusativ (jemanden / etwas ausbedingen)

چیزی را به عنوان شرط، پیش‌شرط یا الزام برای انجام توافق یا کاری تعیین کردن یا درخواست کردن.

  • Er bedingte sich aus, dass er nur unter diesen Bedingungen arbeiten würde.او این شرط را تعیین کرد که تنها تحت این شرایط کار خواهد کرد.
  • Die Gewerkschaft hat sich im neuen Tarifvertrag bessere Arbeitszeiten ausbedungen.اتحادیه کار در قرارداد جدید کاری، ساعات کاری بهتری را مطالبه کرده است.