begütigen
آرام کردن، تسکین دادن
Bedeutungen
1
Akkusativ (jemanden / etwas begütigen)
فرو نشاندن خشم کسی و آرام کردن او با کلمات ملایم، دلجویی کردن.
- Die Mutter versuchte, ihr weinendes Kind zu begütigen.مادر سعی کرد کودک گریانش را آرام کند.
- Er sprach beruhigende Worte, um sie zu begütigen.او کلمات آرامشبخشی گفت تا او را تسکین دهد.