aufbehalten

Aussprache: /ˈaʊ̯fbəˌhaltn̩/

Worttrennung: auf·be·hal·ten

فعل

به سر داشتن (کلاه)، نگه داشتن، باز گذاشتن

Bedeutungen

1 Akkusativ (jemanden / etwas aufbehalten)

کلاه، عینک یا پوشش سر را برنداشتن و بر سر یا صورت نگه داشتن.

Er behielt seinen Hut auf, auch im Haus.او کلاهش را برنداشت، حتی در خانه.
Sie behielt die Sonnenbrille auf, weil die Sonne so stark schien.او عینک آفتابی‌اش را به چشم داشت، چون خورشید خیلی شدید می‌تابید.

2 Akkusativ (jemanden / etwas aufbehalten)

اشیاء یا یادگاری‌هایی را برای استفاده‌های بعدی نزد خود نگه داشتن، انبار کردن.

Ich habe die alten Briefe meiner Großmutter aufgebehalten.من نامه‌های قدیمی مادربزرگم را نگه داشتم.
Kannst du mir das Buch aufbehalten, bis ich zurückkomme?می‌توانی این کتاب را برایم نگه داری تا وقتی برگردم؟