فعل
تراشیدن، شکل دادن (با چکش یا ابزار)
معانی و تعاریف behauen:
- با ابزار تیز (مانند تبر یا اسکنه) به چیزی ضربه زدن تا شکل بگیرد یا صاف شود، معمولاً در مورد سنگ یا چوب.
جملات نمونه برای behauen:
Er ''behaut'' den Marmor zu einem Grabstein.
او سنگ مرمر را برای سنگ قبر می‌تراشد.
„Der Meister arbeitete auf dem Hof mit der Axt. Er ''behaute'' offenbar die Balken irgendeines Holzschuppens.“
«استاد در حیاط با تبر کار می‌کرد. او آشکارا تیرهای یک انبار چوبی را می‌تراشید.»
Der Steinmetz behaut den Marmorblock zu einer Skulptur.
سنگ‌تراش بلوک مرمر را به یک مجسمه می‌تراشد.
