einbekennen

Aussprache: /ˈaɪ̯nbəkɛnən/

Worttrennung: ein·be·ken·nen

فعل

اقرار کردن، اذعان داشتن، اعتراف کردن

Bedeutungen

1 etwas (Akkusativ) einbekennen / dass-Satz

به اشتباه، ضعف، خطای خود یا حقیقت ناخوشایندی علناً اقرار کردن (کتابی و رسمی).

Er musste seine Schuld einbekennen.او مجبور شد به گناه خود اقرار کند.
Sie hat eingekannt, dass sie einen Fehler gemacht hat.او اذعان داشت که اشتباهی مرتکب شده است.