belehen

Aussprache: /bəˈleːən/
Wortzerlegung: bel·ehen
فعل

اعطا کردن (زمین یا مقام فئودالی)

Beispiele

  • VUB 527 (2. Nov. 1379): DvV verpflichtet sich, den Wilh. v. Hase u. Erben mit dem Leenynk-Gut zu ''belehen.VUB 527 (۲ نوامبر ۱۳۷۹): VUB متعهد می‌شود که ویلهلم فون هاسه و وارثانش را با زمین Leenynk «اعطا کند».

Bedeutungen

1 Akkusativ (jemanden) + mit + Dativ (etwas)

(حقوقی، قدیمی) چیزی را به عنوان تیول یا رهن به کسی دادن.

  • Der König belehnte den Herzog mit einem großen Landgut.پادشاه دوک را با یک ملک بزرگ به تیول داد.
  • Er wurde mit dem Gut beleht.او با آن ملک به تیول داده شد.