beleihen

Aussprache: /bəˈlaɪ̯ən/

Worttrennung: be·lei·hen

فعل

قرض دادن (با وثیقه)، گرو گذاشتن

Bedeutungen

1 Akkusativ + mit + Dativ

به کسی در ازای گرو گذاشتن چیزی (وثیقه) پول قرض دادن.

Die Bank beleihnt Immobilien.بانک در ازای املاک وام می‌دهد.
Er ließ sich seine Uhr beleihen, um Bargeld zu bekommen.او ساعتش را گرو گذاشت تا پول نقد بگیرد.