bemächtigen

Aussprache: /bəˈmɛçtɪɡən/
Worttrennung: be·mäch·ti·gen
فعل

تصرف کردن، به دست گرفتن، مسلط شدن

Bedeutungen

1 sich (Akkusativ) + Genitiv (einer Sache)

کنترل چیزی را به دست گرفتن، بر چیزی مسلط شدن، یا چیزی را تصرف کردن، اغلب با زور یا قاطعیت.

  • Der General bemächtigte sich der Stadt.ژنرال شهر را تصرف کرد.
  • Sie versuchte, sich des Problems zu bemächtigen.او تلاش کرد بر مشکل مسلط شود.