bemißtrauen

Aussprache: /bəˈmɪstraʊ̯ən/
Worttrennung: be·miß·trau·en
Wort

بی‌اعتماد بودن، مشکوک بودن

Bedeutungen

1 Akkusativ

داشتن احساس عدم اطمینان یا تردید عمیق نسبت به صداقت، نیت یا قابلیت‌های فرد یا چیزی، اغلب بر اساس شواهد یا شهود درونی.

  • Er bemißtraute den neuen Geschäftspartner von Anfang an, da dessen Aussagen widersprüchlich waren.او از همان ابتدا به شریک تجاری جدید سوءظن داشت، زیرا اظهارات او متناقض بود.
  • Die Bevölkerung bemißtraute den Versprechungen der Politiker, die in der Vergangenheit oft gebrochen worden waren.مردم به وعده‌های سیاستمدارانی که در گذشته اغلب نقض شده بودند، بی‌اعتماد بودند.