berüchtigt

Aussprache: /bəˈrʏçtɪçt/
Worttrennung: be·rüch·tigt
صفت

بدنام، شهره به بدی

Bedeutungen

1

دارای شهرت منفی به دلیل انجام کارهای بد، غیرقانونی یا ناپسند؛ بدنام.

  • Die Stadt war berüchtigt für ihre hohe Kriminalitätsrate.این شهر به خاطر نرخ بالای جرم و جنایتش بدنام بود.
  • Er ist ein berüchtigter Dieb, der schon oft verhaftet wurde.او یک دزد بدنام است که بارها دستگیر شده است.
  • Das Restaurant ist berüchtigt für seinen schlechten Service.این رستوران به خاطر سرویس‌دهی بدش شهره است.