berühmt-berüchtigt

مشهور به خاطر اعمال یا ویژگی‌های منفی؛ بدنام.

• Der Gangster war für seine Grausamkeit berühmt-berüchtigt.آن تبهکار به خاطر بی‌رحمی‌اش بدنام و مشهور بود.
• Diese Bar ist berühmt-berüchtigt für ihre laute Musik bis spät in die Nacht.این بار به خاطر موسیقی پر سر و صدایش تا پاسی از شب بدنام است.
• Er wurde als berühmt-berüchtigter Betrüger bekannt.او به عنوان یک کلاهبردار بدنام شناخته شد.