abberufen

Aussprache: /ˈapˌbəʁuːfn̩/

Wortzerlegung: ab·be·ru·fen

فعل

عزل کردن، فراخواندن، برکنار کردن (از مقام)، درگذشتن (به ابدیت پیوستن)

Bedeutungen

1 jemanden (Akkusativ) + von/aus + Dativ abberufen

شخصی (مانند دیپلمات، سفیر یا مدیر) را از مقام، وظیفه یا ماموریت رسمی خود برکنار یا فراخواندن

Der Botschafter wurde wegen der diplomatischen Krise von seiner Regierung abberufen.سفیر به دلیل بحران دیپلماتیک توسط دولتش فراخوانده (برکنار) شد.
Aufsichtsrat hat den Geschäftsführer mit sofortiger Wirkung abberufen.هیئت نظارت، مدیرعامل را با اثر فوری از سمتش برکنار کرد.

2 jemanden (Akkusativ) + in die Ewigkeit / zu Gott abberufen

کسی را از این دنیا فراخواندن (استعاره محترمانه و ادبی برای درگذشتن/به دیار باقی شتافتن)

Gott hat ihn nach einem langen Leben zu sich abberufen.خداوند او را پس از یک زندگی طولانی به نزد خود فراخواند (به دیار باقی برد).
Er wurde unerwartet in die Ewigkeit abberufen.او غیرمنتظره به ابدیت پیوست.