beruhigen
آرام کردن، تسکین دادن
Beispiele
- Die Polizei konnte den betrunkenen Mann, der wild um sich schlug, nur schwer ''beruhigen.پلیس به سختی توانست مرد مستی را که وحشیانه به اطراف ضربه می‌زد، آرام کند.
- Die Mutter konnte das weinende Kind schnell wieder ''beruhigen.مادر توانست کودک گریان را به سرعت دوباره آرام کند.
- Der Anruf hatte sie ganz und gar nicht ''beruhigt,'' im Gegenteil fragte sie sich, wieso ihr Mann ihn anscheinend für nötig gehalten hatte.آن تماس تلفنی اصلاً او را آرام نکرده بود، برعکس، او از خود می‌پرسید که چرا شوهرش آن را ضروری دانسته بود.
- Der Pilot sprach ein paar ''beruhigende'' Worte.خلبان چند کلمه آرام‌بخش گفت.
Bedeutungen
1
Akkusativ
کسی/چیزی را آرام کردن، تسکین دادن
- Sie versuchte, das weinende Kind zu beruhigen.او سعی کرد کودک گریان را آرام کند.
- Die Musik beruhigt meine Nerven.این موسیقی اعصاب من را آرام می‌کند.
2
sich beruhigen
آرام شدن، تسکین یافتن (خود)
- Beruhige dich, es ist alles in Ordnung.آرام باش، همه چیز مرتب است.
- Nach dem Streit beruhigte er sich langsam.بعد از دعوا، او به آرامی آرام شد.