besänftigen
آرام کردن، تسکین دادن، فرونشاندن
Bedeutungen
1
Akkusativ (jemanden / etwas besänftigen)
کسی یا چیزی (مانند خشم، درد، ناراحتی) را آرام، تسکین یا آرام کردن.
- Die Mutter versuchte, ihr weinendes Kind zu besänftigen.مادر سعی کرد کودک گریانش را آرام کند.
- Er besänftigte den wütenden Kunden mit einer Entschuldigung.او مشتری عصبانی را با عذرخواهی آرام کرد.
2
Akkusativ (jemanden / etwas besänftigen)
یک موقعیت پرتنش یا خصمانه را آرام کردن و به صلح یا توافق رساندن.
- Der Diplomat bemühte sich, die Gemüter zu besänftigen.دیپلمات تلاش کرد تا احساسات را آرام کند.
- Ein warmer Tee kann den Magen besänftigen.یک چای گرم میتواند معده را تسکین دهد.