bescheiden

Aussprache: /bəˈʃaɪ̯dn̩/
Wortzerlegung: be·schei·den
فعل

قانع بودن، رضایت دادن؛ مقرر کردن، اعطا کردن

Beispiele

  • Er musste sich mit einem kleinen Gehalt ''bescheiden''.او مجبور بود به حقوق کمی قانع باشد.
  • Ihm war kein langes Leben ''beschieden''.عمر طولانی‌ای برای او مقدر نشده بود.

Bedeutungen

1 sich + mit + Dativ

قانع بودن، رضایت دادن (با چیزی یا به چیزی).

  • Er musste sich mit einem kleinen Gehalt bescheiden.او مجبور بود به حقوق کمی قانع باشد.
  • Wir bescheiden uns mit dem, was wir haben.ما به آنچه داریم قانع هستیم.
2 Dativ + Akkusativ

اعطا کردن، مقرر کردن، تصمیم گرفتن (رسمی، اغلب به صورت مجهول یا غیرشخصی).

  • Das Gericht hat ihm eine Entschädigung beschieden.دادگاه غرامتی برای او مقرر کرد.
  • Ihm war kein langes Leben beschieden.عمر طولانی‌ای برای او مقدر نشده بود.