besitzgierig

Aussprache: /bəˈzɪt͡sˌɡiːrɪç/
Worttrennung: be·sitz·gie·rig
صفت

مال‌پرست، حریص (به خصوص برای دارایی)

Bedeutungen

1

دارای تمایل شدید و غیرمنطقی برای به دست آوردن و انباشت دارایی‌ها و اموال؛ مال‌دوست افراطی.

  • Der besitzgierige Erbe wollte das gesamte Vermögen für sich.وارث مال‌پرست تمام ثروت را برای خود می‌خواست.
  • Seine besitzgierige Natur machte ihn unbeliebt.طبیعت مال‌پرست او باعث شد که او منفور شود.
  • Sie war nicht nur erfolgreich, sondern auch sehr besitzgierig.او نه تنها موفق بود، بلکه بسیار مال‌پرست نیز بود.