abbeten

Aussprache: /ˈapˌbeːtn̩/
Worttrennung: ab·be·ten
فعل

با عجله و یکنواخت دعا کردن؛ با دعا جبران کردن

Bedeutungen

1 Akkusativ (Gebet)

یک دعا یا سلسله‌ای از دعاها را به پایان رساندن یا تکرار کردن.

  • Er betete sein tägliches Gebet ab.او دعای روزانه‌اش را خواند.
  • Sie musste eine lange Liste von Gebeten abbeten.او مجبور بود لیست طولانی از دعاها را بخواند.
2 Akkusativ (Sünde, Schuld)

با دعا کردن، گناه یا مجازاتی را از خود دور کردن یا جبران کردن.

  • Er hoffte, seine Schuld durch Gebete abbeten zu können.او امیدوار بود که بتواند گناه خود را با دعا جبران کند.
  • Sie musste für ihre Fehler Buße tun und Sünden abbeten.او مجبور بود برای اشتباهاتش کفاره بدهد و گناهانش را با دعا پاک کند.