betrügen

Aussprache: /bəˈtryːɡn̩/
Worttrennung: be·trü·gen
فعل

فریب دادن، تقلب کردن، خیانت کردن

Bedeutungen

1 Akkusativ (jemanden betrügen)

کسی را فریب دادن، به کسی دروغ گفتن، از کسی کلاهبرداری کردن یا به او خیانت کردن.

  • Er hat seine Frau betrogen.او به همسرش خیانت کرد.
  • Der Verkäufer hat die Kunden betrogen.فروشنده از مشتریان کلاهبرداری کرد.
2 sich betrügen

خود را فریب دادن، واقعیت را نادیده گرفتن یا به خود دروغ گفتن.

  • Man sollte sich nicht selbst betrügen.انسان نباید خود را فریب دهد.
  • Er betrog sich, indem er glaubte, er sei erfolgreich.او با این باور که موفق است، خود را فریب داد.