ausbetten

Aussprache: /ˈaʊ̯sˌbɛtn̩/
Worttrennung: aus·bet·ten
فعل

از بستر خارج کردن (مثلاً بیمار از تخت)

Bedeutungen

1 Akkusativ (jemanden / etwas ausbetten)

کسی را از تخت یا بسترش بیرون آوردن، معمولاً در زمینه مراقبت‌های پزشکی، پرستاری یا کمک به افراد ناتوان.

  • Die Krankenschwester half dem Patienten, aus dem Bett auszubetten.پرستار به بیمار کمک کرد تا از تخت بیرون بیاید.
  • Nach der Operation musste sie vorsichtig ausgebettet werden.پس از عمل جراحی، او باید با احتیاط از تخت خارج می‌شد.