beurkunden

Aussprache: /bəˈʔuːɐ̯ˌkʊndn̩/
Wortzerlegung: be·ur·kun·den
فعل

رسمی کردن، ثبت کردن (در سند رسمی)، گواهی کردن

Beispiele

  • Einen Grundstückskaufvertrag in Deutschland muss man notariell ''beurkunden'' lassen.یک قرارداد خرید ملک در آلمان باید به صورت رسمی ثبت شود.
  • Die Standesämter ''beurkunden'' den Personenstand.ادارات ثبت احوال وضعیت افراد را ثبت می‌کنند.
  • Ueberall ''beurkundet'' sich in ihnen jene Höhe der Auffassung, jene Tiefe der Ansichten, die den Stempel des wahren Genies an der Stirne tragen.همه جا آن ارتفاع دید، آن عمق دید که مهر نابغه را بر پیشانی دارد، در آنها آشکار می‌شود.

Bedeutungen

1 Akkusativ

چیزی را به صورت رسمی و قانونی گواهی یا ثبت کردن، سندیت بخشیدن

  • Der Notar beurkundete den Kaufvertrag.دفتر اسناد رسمی قرارداد خرید را گواهی کرد.
  • Diese Tatsache wurde amtlich beurkundet.این واقعیت رسماً ثبت شد.