bevölkern

Aussprache: /bəˈfœlkɐn/

Worttrennung: be·völ·kern

فعل

سکونت دادن، پر کردن (از جمعیت)

Bedeutungen

1 Akkusativ (etwas bevölkern)

در مکانی ساکن شدن یا آن را پر از جمعیت کردن.

Die Römer bevölkerten viele Gebiete Europas.رومی‌ها بسیاری از مناطق اروپا را سکونت دادند.
Der neue Stadtteil wird schnell bevölkert.محله جدید به سرعت در حال پر شدن از جمعیت است.

2 reflexiv (sich bevölkern)

مکانی که پر از جمعیت می‌شود.

Die Stadt bevölkerte sich nach dem Krieg schnell wieder.شهر پس از جنگ به سرعت دوباره پر از جمعیت شد.
Der Marktplatz bevölkerte sich am Wochenende.میدان بازار در آخر هفته شلوغ شد.