bewältigen
از عهده چیزی برآمدن، غلبه کردن، کنار آمدن
Bedeutungen
1
Akkusativ (jemanden / etwas bewältigen)
از عهده برآمدن، غلبه کردن (بر مشکل، کار دشوار، استرس)
- Sie hat die schwierige Prüfung erfolgreich bewältigt.او از عهده آزمون دشوار با موفقیت برآمد.
- Es ist schwer, den Verlust eines geliebten Menschen zu bewältigen.کنار آمدن با فقدان یک عزیز، دشوار است.
2
Akkusativ (jemanden / etwas bewältigen)
طی کردن، پیمودن (مسافت، مسیر طولانی یا دشوار)
- Die Wanderer bewältigten die lange Strecke in einem Tag.کوهنوردان مسیر طولانی را در یک روز طی کردند.
- Er bewältigte den Aufstieg trotz seiner Erschöpfung.او با وجود خستگی، صعود را به پایان رساند.