bewölken

Aussprache: /bəˈvœlkən/
Worttrennung: be·wöl·ken
فعل

ابری شدن، گرفته شدن (آسمان)، دلگیر شدن (چهره)

Bedeutungen

1 Akkusativ (jemanden / etwas bewölken)

پوشاندن و تاریک کردن چیزی (مانند آسمان) با ابر یا دود.

  • Dichter Rauch bewölkte den Himmel über der Stadt.دود غلیظ آسمان شهر را پوشاند.
  • Die Wolken bewölkten langsam die Sonne.ابرها به آرامی خورشید را پوشاندند.
2 sich (Akkusativ) (sich bewölken)

ابری شدن (آسمان)؛ درهم کشیده شدن یا غمگین شدن (چهره).

  • Der Himmel bewölkte sich schnell und es begann zu regnen.آسمان به سرعت ابری شد و شروع به باریدن کرد.
  • Sein Gesicht bewölkte sich, als er die schlechte Nachricht hörte.وقتی خبر بد را شنید، چهره‌اش درهم کشیده شد.