bewitzeln

Aussprache: /bəˈvɪtsl̩n/
Wortzerlegung: be·wit·zeln
فعل

دست انداختن، مسخره کردن

Beispiele

  • Sie setzte sich zu ihm, ''bewitzelte'' seine Rechthaberei und sah den Film nach einem Roman ihrer Lieblingsautorin Rosamunde Pilcher.او کنار او نشست، لجبازی او را دست انداخت و فیلم را بر اساس رمانی از نویسنده مورد علاقه‌اش، روزاموند پیلچر، تماشا کرد.

Bedeutungen

1 jemanden/etwas bewitzeln (Akkusativ)

با شوخی یا کنایه، کسی یا چیزی را مسخره کردن یا دست انداختن.

  • Die Kinder bewitzelten den neuen Lehrer wegen seiner Brille.بچه‌ها معلم جدید را به خاطر عینکش مسخره می‌کردند.
  • Man sollte niemanden wegen seines Aussehens bewitzeln.نباید کسی را به خاطر ظاهرش مسخره کرد.