zusammenbeißen

محکم گاز گرفتن، دندان‌ها را به هم فشردن (فیزیکی).

• Er biss die Zähne fest zusammen, um den Schmerz zu ertragen.او برای تحمل درد، دندان‌هایش را محکم به هم فشرد.
• Sie biss auf ihre Lippe, um nicht zu schreien.او لبش را گزید تا فریاد نکشد.

دندان روی هم گذاشتن، تحمل کردن (درد، سختی).

• Wir müssen jetzt die Zähne zusammenbeißen und die Aufgabe beenden.ما باید الان دندان روی جگر بگذاریم و کار را تمام کنیم.
• Er biss die Zähne zusammen und arbeitete weiter.او دندان روی هم گذاشت و به کارش ادامه داد.