herausbeißen

Aussprache: /hɛˈʁaʊ̯sˌbaɪ̯sn̩/

Worttrennung: her·aus·bei·ßen

فعل

با دندان جدا کردن، از موقعیت دشوار خلاص شدن

Bedeutungen

1 Akkusativ (jemanden / etwas herausbeißen)

چیزی را با استفاده از دندان‌ها از جایی جدا کردن یا بیرون آوردن.

Er biss ein Stück aus dem Apfel heraus.او تکه‌ای از سیب را با دندان جدا کرد.
Der Hund hat ein Stück vom Zaun herausgebissen.سگ تکه‌ای از حصار را با دندان کند.

2 Akkusativ (jemanden / etwas herausbeißen)

به صورت مجازی، کسی را با رفتار تهاجمی، رقابتی یا قاطعانه از موقعیت، گروه یا رقابت بیرون راندن یا حذف کردن.

Sie musste ihre Konkurrenten im Geschäft herausbeißen.او مجبور بود رقبای خود را در کسب و کار حذف کند.
Mit seiner Aggressivität hat er sich viele Feinde herausgebissen.او با پرخاشگری خود دشمنان زیادی برای خود تراشید.