blößen

Aussprache: /ˈbløːsn̩/
Worttrennung: blö·ßen
فعل

برهنه کردن, نمایان کردن, در معرض خطر قرار دادن

Bedeutungen

1 Akkusativ (jemanden / etwas blößen)

برهنه کردن، آشکار کردن (اغلب مجازی یا کهن).

  • Er blößte seine Wunden.او زخم‌هایش را آشکار کرد.
  • Die Wahrheit wurde geblößt.حقیقت آشکار شد.
2 sich (reflexiv) + Akkusativ

خود را در معرض خطر قرار دادن، ضعف خود را نشان دادن.

  • Er blößte sich vor seinen Feinden.او خود را در مقابل دشمنانش آشکار ساخت (ضعف نشان داد).
  • Sie blößte sich mit dieser Aussage.او با این اظهارات خود را در معرض خطر قرار داد.