herumblicken

Aussprache: /hɛˈrʊmˌblɪkn̩/

Worttrennung: her·um·bli·cken

فعل

نگاه کردن به اطراف، نگاه کردن به اطراف (به دنبال چیزی)

Bedeutungen

1 intransitiv (بدون مفعول)

به اطراف خود نگاه کردن، معمولاً برای جستجو، مشاهده محیط یا بررسی وضعیت.

Er blickte sich neugierig in dem fremden Raum herum.او با کنجکاوی به اطراف اتاق ناآشنا نگاه کرد.
Sie blickte kurz herum, ob sie jemanden Bekanntes sah.او به اطراف نگاه کرد تا ببیند کسی آشنا می‌بیند یا نه.