aufblicken

Aussprache: /ˈaʊ̯fblɪkn̩/
Wortzerlegung: auf·bli·cken
فعل

به بالا نگاه کردن، تحسین کردن

Bedeutungen

1 ohne Objekt

نگاه خود را از چیزی که در حال انجام آن هستید یا از موقعیتی که در آن قرار دارید، به سمت بالا یا به شخص دیگری معطوف کردن.

  • Er blickte von seinem Buch auf und sah sie an.او از کتابش سر بلند کرد و به او نگاه کرد.
  • Sie blickte kurz auf, als die Tür aufging.او وقتی در باز شد، برای لحظه‌ای سر بلند کرد.