wegbleiben

Aussprache: /ˈvɛkˌblaɪ̯bn̩/

Worttrennung: weg·blei·ben

فعل

غایب بودن، نیامدن، قطع شدن (صدا/نفس)

Bedeutungen

1 intransitiv (+ von + Dativ)

دور ماندن، غایب بودن یا نیامدن به یک محل.

Er ist seit Wochen von der Arbeit weggeblieben.او هفته‌هاست که از کار غایب بوده است.
Die Kinder blieben heute wegen Krankheit von der Schule weg.بچه‌ها امروز به دلیل بیماری از مدرسه غایب بودند.

2 intransitiv (معمولاً با Luft/Stimme)

بند آمدن یا قطع شدن (نفس، صدا یا هوش).

Nach dem Schreck blieb ihm kurz die Luft weg.پس از ترس، نفسش برای لحظه‌ای بند آمد.
Als sie die Nachricht hörte, blieb ihr die Stimme weg.وقتی خبر را شنید، صدایش قطع شد.