fortbleiben

Aussprache: /ˈfɔʁtˌblaɪ̯bn̩/
Worttrennung: fort·blei·ben
فعل

غایب ماندن، نیامدن، دیر برگشتن

Bedeutungen

1 intransitiv (+ Dativ / von + Dativ)

غایب بودن، در جایی حاضر نشدن یا دور ماندن از یک محل (مدرسه، جلسه، کار).

  • Er ist heute wegen Krankheit fortgeblieben.او امروز به دلیل بیماری غایب بود.
  • Sie blieb der Besprechung fort, weil sie einen wichtigen Termin hatte.او از جلسه غایب ماند زیرا قرار ملاقات مهمی داشت.
2 intransitiv (بدون مفعول)

برای مدتی طولانی بیرون از خانه ماندن و دیر به خانه برگشتن.

  • Die Kinder sind lange fortgeblieben und erst spät nach Hause gekommen.بچه‌ها مدت زیادی بیرون بودند و دیر به خانه آمدند.
  • Er hat über Nacht fortgeblieben, ohne Bescheid zu sagen.او شب را بیرون ماند و بدون اطلاع دادن به خانه نیامد.