bloßzustellenden

Aussprache: /ˌbloːsˌtsuːˈʃtɛləndən/
Worttrennung: bloß·zu·stel·len·den
Dekliniertes Gerundivum

قابل آشکار شدن، که باید آشکار شود

Bedeutungen

1 Akkusativ

کسی را در موقعیتی قرار دادن که ضعف‌ها، اشتباهات یا رازهای او آشکار شود و باعث شرمساری او گردد.

  • Er hat seinen Kollegen vor allen bloßgestellt.او همکارش را جلوی همه رسوا کرد.
  • Sie wollte ihn nicht bloßstellen, aber die Wahrheit kam ans Licht.او نمی‌خواست او را رسوا کند، اما حقیقت آشکار شد.
2 Akkusativ

چیزی (معمولاً یک نقص، مشکل یا حقیقت پنهان) را آشکار کردن و در معرض دید عموم قرار دادن.

  • Die Untersuchung stellte die Missstände in der Firma bloß.این تحقیق سوءاستفاده‌ها را در شرکت آشکار کرد.
  • Man sollte die Schwachstellen des Systems nicht bloßstellen.نباید نقاط ضعف سیستم را آشکار کرد.