aufbieten

Aussprache: /ˈaʊ̯fˌbiːtn̩/
Wortzerlegung: auf·bie·ten
فعل

فراخواندن، بسیج کردن، به کار گرفتن (نیرو، منابع)

Beispiele

  • Das Recht, den Heerbann ''aufzubieten,'' gebührte dem König, dem damit ein entscheidendes, wenn nicht sogar das entscheidende Machtmittel zur Verfügung stand.حق فراخوانی ارتش به پادشاه تعلق داشت، که بدین ترتیب یک ابزار قدرت تعیین‌کننده، اگر نگوییم مهم‌ترین، در اختیار داشت.

Bedeutungen

1 Akkusativ

بسیج کردن، به کار گرفتن (نیرو، منابع، شجاعت)

  • Die Stadt musste alle verfügbaren Kräfte aufbieten, um die Flut zu bekämpfen.شهر مجبور شد تمام نیروهای موجود را برای مبارزه با سیل بسیج کند.
  • Er bot all seinen Mut auf, um die Herausforderung zu meistern.او تمام شجاعت خود را به کار گرفت تا بر چالش غلبه کند.
2 Akkusativ (معمولاً با alles, alle Kräfte)

تمام تلاش خود را کردن، نهایت کوشش را به کار بردن

  • Sie bot alles auf, um das Projekt erfolgreich abzuschließen.او تمام تلاش خود را کرد تا پروژه را با موفقیت به پایان برساند.
  • Wir müssen unsere ganze Energie aufbieten, um dieses Ziel zu erreichen.ما باید تمام انرژی خود را به کار بگیریم تا به این هدف برسیم.